Haptotherapie


Haptotherapie baseert zich op de principes uit de Haptonomie.
Frans Veldman is grondlegger van de Haptonomie. In de jaren na de Tweede Wereldoorlog raakte hij geboeid in zijn werk als fysiotherapeut door de invloed van de affectieve aanraking.
Aanraken met gevoel voor de mens als geheel. Dit bleek bij te dragen aan een gevoel van wezenlijk goed zijn en werkte positief bij aan herstel van de patiënt. Hij werkte zijn gedachtegoed en ervaringen uit tot een ‘wetenschap van de affectiviteit’, de Haptonomie. ‘Hapsis’ komt uit het grieks en betekent ‘tast’, ‘nomos’ ook uit het grieks, betekent ‘volgens de wetten van’.  
Haptotherapie houdt zich bezig met het gevoelsvermogen van de mens. Het voelen met de zintuigen, met de huid. Maar ook het naar binnen voelen, naar je gemoed, je emoties, naar wat je innerlijk beweegt. De haptotherapeut gaat samen met de cliënt op onderzoek uit middels gesprek, aanraking op de behandelbank en ervaringsgerichte oefeningen.
Elk mens heeft een aangeboren vermogen om te voelen wat goed voor hem is en wat hem minder goed doet. Door opgroeien en het aanleren van de soms nodige overlevingsmechanismen, raken we soms de verbinding kwijt met datgene wat ons goed doet. We leven op de ‘automatische piloot’, we denken dat we de goede keuzes maken, maar ons lijf laat ons iets anders voelen. Dit kan zich uiten in het ervaren van spanning, angsten, gevoelens van eenzaamheid en het ervaren van een gebrek aan verbinding of betekenis.
In onze westerse wereld wordt veel waarde gehecht aan effectiviteit: presteren, laten zien dat je wat waard bent door iets te dóen. In de haptotherapie wordt de mens benaderd als goed in zichzelf: in aanleg goed in wie je bent. Zonder daarvoor hard te werken.
Soms weten we niet hoe we in contact komen met dat basale gevoel van goed genoeg zijn. De affectieve aanraking en het laten voelen wanneer er werkelijke verbinding ontstaat tussen twee mensen werkt bevestigend in de haptotherapie.
Zoals de psychiater Anna Terruwe het mooi verwoordt: ‘in jouw eigen tijd op je eigen tempo met respect voor jouw eigenheid’.

In 2006 heb ik zelf voor het eerste haptotherapie meegemaakt en werd ik geraakt door de respectvolle benadering en de gevoelsmatige taal die werd gebruikt. De haptotherapeut bood mij nieuwe ervaringen en had woorden voor wat ik voelde op een voor mij nieuwe manier. Een prachtige ervaring! En ééntje die een zaadje bleek voor mijn huidige werk.
Voor mij heeft elk lichaam een verhaal. Een verhaal over je eigen ontstaansgeschiedenis en dat gaat over jouw eigenheid als mens. Soms zijn we de verbinding daarmee kwijt en hebben we iemand nodig die een tijdje met ons meeloopt.
Om samen te onderzoeken wat jou beweegt en wat jouw lijf jou vertelt. Dat proces van samen luisteren, verwonderd zijn, geraakt zijn, dat maakt mijn werk bijzonder en dankbaar om te doen.